Ανακοίνωση του Δ.Σ. της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη

Η Ελλάδα πρέπει να σεβαστεί την αρχή της μη επαναπροώθησης

κατά την έκδοση των προσφύγων/αιτούντων άσυλο

Αθήνα 14.4.2013

Τους τελευταίους μήνες οι ελληνικές διωκτικές αρχές συλλαμβάνουν Τούρκους πολίτες αιτούντες άσυλο, με σκοπό την έκδοσή τους στην Τουρκία, βάσει «ερυθρών αγγελιών» της Interpol. Η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη εκφράζει τη βαθιά ανησυχία της για τις ενέργειες αυτές, καθώς η έκδοση αιτούντων άσυλο στις αρχές της χώρας από την οποία έχουν διαφύγει, ενδέχεται να τους εκθέτει σε σοβαρότατους κινδύνους για τη ζωή και την ελευθερία τους, παρά τις διεθνείς συμβατικές δεσμεύσεις του ελληνικού κράτους.

Τόσο το δίκαιο της έκδοσης[1] όσο και το διεθνές δίκαιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων ορίζει ότι η έκδοση απαγορεύεται, αν το εκζητούμενο πρόσωπο - είτε είναι πρόσφυγας/αιτών άσυλο είτε όχι - κινδυνεύει να διωχθεί για αδικήματα άλλα από αυτά για τα οποία ζητείται η έκδοσή του, αν στην ποινική του δίωξη υποκρύπτεται δίωξη για πολιτικά αδικήματα[2] ή διάκριση εις βάρος του για πολιτικούς ή άλλους λόγους ή αν δεν έχουν τηρηθεί ή δεν θα τηρηθούν οι θεμελιώδεις εγγυήσεις μιας δίκαιης δίκης[3]. Ομοίως, οι αρχές θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να αρνούνται την έκδοση όταν υπάρχουν ανθρωπιστικοί λόγοι, λόγω της ηλικίας ή της κατάστασης της υγείας του εκζητούμενου προσώπου.

Παράλληλα, η έκδοση απαγορεύεται απόλυτα όταν το εκζητούμενο πρόσωπο κινδυνεύει να εκτεθεί σε κίνδυνο βασανιστηρίων ή απάνθρωπης και εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, ανεξάρτητα αν χαρακτηρίζεται ως επικίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια ή αν κατηγορείται για εγκλήματα τρομοκρατίας[4]. Ως jus cogens του διεθνούς δικαίου η απαγόρευση των βασανιστηρίων και της απάνθρωπης μεταχείρισης δεσμεύει όλα τα κράτη και εφαρμόζεται σε όλες τις συνθήκες, ενώ διαβεβαιώσεις του εκζητούντος κράτους ότι δεν θα υποβάλει το πρόσωπο σε τέτοια μεταχείριση δεν επαρκούν για να απαλλάξουν τις αρχές της έκδοσης από τις διεθνείς τους δεσμεύσεις. Ακόμα δε και αν το εκζητούμενο πρόσωπο είναι πρόσφυγας που αποκλείστηκε από τη διεθνή προστασία λόγω τέλεσης εκ μέρους του ενός σοβαρού μη πολιτικού αδικήματος, η απαγόρευσή της έκδοσής του είναι απόλυτη, εφόσον συντρέχουν οι παραπάνω περιστάσεις.

Ειδικότερα, όταν το πρόσωπο του οποίου ζητείται η έκδοση είναι πρόσφυγας/αιτών άσυλο, την προστασία από την απομάκρυνσή του σε μια χώρα όπου η ζωή και η ελευθερία του θα τεθούν σε κίνδυνο, επιβάλλει και η αρχή της μη επαναπροώθησης όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 33 παρ.1 της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 για το Καθεστώς των Προσφύγων και στο διεθνές εθιμικό δίκαιο. Σύμφωνα με την αρχή αυτή, κανένα κράτος δεν θα επιστρέφει έναν πρόσφυγα στα σύνορα χώρας όπου έχει βάσιμο και δικαιολογημένο φόβο δίωξης λόγω της εθνικότητας, της φυλής, της θρησκείας του, των πολιτικών του πεποιθήσεων ή της συμμετοχής του σε ιδιαίτερη κοινωνική ομάδα. Συναφώς, κατά τη διαδικασία της έκδοσης, θα πρέπει να εξετάζεται αν η ποινική δίωξη ή η καταδίκη για την οποία ζητείται η έκδοση, υποκρύπτει δίωξή του προσώπου υπό τη Σύμβαση της Γενεύης ή στηρίζεται σε κατασκευασμένες κατηγορίες εναντίον του ή είναι αποτέλεσμα υποβολής του σε διαδικασίες που δεν πληρούν τα εχέγγυα μιας δίκαιης δίκης[5].

Άλλωστε, η σύγκρουση μεταξύ των υποχρεώσεων που έχουν τα κράτη υπό το δίκαιο της έκδοσης και υπό τις διεθνείς συμβάσεις προστασίας ανθρωπίνων δικαιωμάτων θα πρέπει να επιλύεται υπό τα άρθρα 55 και 56 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών που επιβάλλουν στα κράτη να προωθούν και να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα αλλά και το άρθρο 103 που ορίζει ότι σε περίπτωση σύγκρουσης, οι υποχρεώσεις των κρατών υπό το Χάρτη υπερισχύουν. Συνεπώς, οι αιτούντες άσυλο προστατεύονται από την έκδοσή τους καθόλη τη διάρκεια της διαδικασίας καθορισμού του καθεστώτος του πρόσφυγα[6].

Προκειμένου, άρα, οι ελληνικές αρχές να μην παραβιάζουν τις ως άνω δεσμεύσεις διεθνούς προστασίας και να τηρούν τις ουσιαστικές και διαδικαστικές εγγυήσεις που αυτές συνεπάγονται, η οριστική κρίση τους επί του αιτήματος ασύλου του εκζητούμενου προσώπου θα πρέπει να προηγείται της απόφασής τους για την έκδοσή του, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές ανάγκες προστασίας που έχουν οι αιτούντες άσυλο. Η σύλληψη και η κράτηση Τούρκων αιτούντων άσυλο, και δη κατά την προσέλευσή τους στις αρχές προκειμένου να εξετασθούν για το αίτημά τους ή να ανανεώσουν το δελτίο αιτούντος άσυλο, όχι μόνο τους εκθέτει σε κίνδυνο παραβίασης των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων τους, αλλά υπονομεύει την εμπιστοσύνη τους ότι μετά από πολλά έτη αναμονής το κράτος υποδοχής θα τους εγγυηθεί τη διεθνή προστασία που δικαιούνται. Ειδικά, όταν στην πλειοψηφία τους ισχυρίζονται αποδεδειγμένα ότι έχουν υποστεί βασανιστήρια ή κακομεταχείριση στη χώρα καταγωγής τους και πάσχουν από σοβαρές ασθένειες.

---

[1] Ενδ. Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως, 1957.

[2] Στην απόφαση  Khaydarov v. Russia (no. 21055/09), 20.05.2010, το ΕΔΔΑ έκρινε ότι ότι η έκδοση του αιτούντα θα συνιστούσε παραβίαση του άρθρου 3 ΕΣΔΑ και ότι τα ρωσικά δικαστήρια δεν είχαν επιμελώς ελέγξει τον ισχυρισμό του ότι η ποινική του δίωξη υπέκρυπτε δίωξη για πολιτικούς λόγους αντεκδίκησης.

[3] Όπως για παράδειγμα, αν το εκζητούμενο πρόσωπο έχει ομολογήσει την τέλεση αδικημάτων κατόπιν βασανιστηρίων. Στην απόφαση Omar Othman v. UK, (no 8139/09), 17.1.2012, το ΕΔΔΑ έκρινε ότι η χρήση αποδεικτικών μέσων που αποκτούνται με βασανιστήρια κατά τη διάρκεια μιας ποινικής δίκης ισοδυναμούν με κατάφορη παραβίαση του άρθρου 6 της ΕΣΔΑ.

[4] Στην απόφαση Soering v. United Kingdom (07/07/1989) κρίθηκε ότι η έκδοση θίγει το άρθρο 3 ΕΣΔΑ, αν υπάρχουν σημαντικοί λόγοι για να θεωρηθεί ότι αν το συγκεκριμένο πρόσωπο εκδοθεί, αντιμετωπίζει πραγματικό κίνδυνο να υποστεί βασανιστήρια ή απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση. Επίσης, βλ. Cruz Varas v. Sweden, (no 15576/89), 20.3.1991, Mamatkulov and Abdurasulovic v. Turkey, (nos. 46827/99 & 46951/99), 6.2.2003.

[5]βλ. Μεταξύ άλλων τις αποφάσεις: Συμβ. Εφ. Θεσ/νίκης, 17/5/1993, 337/1993 και 10/6/1993, 382/1993, όπου δεν έγινε δεκτή η έκδοση δύο Τούρκων υπηκόων, International Journal of Refugee Law (1995) IJRL/0227- 0228, 7:3, σ. 514–517). Επίσης βλ. ΕΔΔΑ, Bilasi-Ashri v. Austria, (no. 3314/02) 26/11/2002.

[6] Εκτενή ανάλυση σε «Κατευθυντήριες Οδηγίες για την Έκδοση και τη Διεθνή Προστασία των Προσφύγων», Ύπατη Αρμοστεία του Ο.Η.Ε. για τους Πρόσφυγες, Γενεύη, Απρίλιος 2008,  και UNHCR, The Interface between Extradition and Asylum, Sibylle Kapferer,  PPLA/2003/05 November 2003.

Το Δ.Σ. της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Πολίτη  

http://www.hlhr.gr/details.php?id=761

Ψήφισμα της Συνέλευσης Κατειλημμένων Προσφυγικών

ΣΕ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΡΚΙΑ…

Το τελευταίο διάστημα το τουρκικό κράτος έχει ξεκινήσει μια επίθεση ενάντια σε Τούρκους και Κούρδους αγωνιστές και αγωνίστριες διεθνώς, η οποία θεσμικά προωθείται με τις συνεχείς κλήσεις της τουρκικής κυβέρνησης για την έκδοσή τους. Ουσιαστικά όμως, η έναρξή της φαίνεται πως έγινε στο Παρίσι τον Γενάρη του 2013, όπου δολοφονήθηκαν 3 Κούρδισσες αγωνίστριες από το τουρκικό παρακράτος. Στη συνέχεια, σε ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία και η Κροατία, ενεργοποιήθηκαν εντάλματα σύλληψης από την Ιντερπόλ εναντίων Κούρδων και Τούρκων αγωνιστών/στριών που διώκονται στην Τουρκία και έκτοτε έχουν συλληφθεί 422 άτομα, κάποιοι εκ των οποίων κρατούνται ακόμη.

Ήταν αναμενόμενο ότι το κατασταλτικό αυτό πογκρόμ θα έφτανε μέχρι και την Ελλάδα, κυρίως μετά την συνάντηση των πρωθυπουργών Ελλάδας και Τουρκίας στις 5 Μαρτίου 2013 στην Κωνσταντινούπολη. Σ’ αυτή την συνάντηση, ανάμεσα στα άλλα, ζητήθηκε η έκδοση «τρομοκρατών» που βρίσκονται στην Ελλάδα, στην τουρκική κυβέρνηση. Στην πραγματικότητα όμως αυτό που ζήτησε η τουρκική πλευρά είναι η έκδοση ανθρώπων με χρόνια αγώνων, φυλακίσεων και βασανιστηρίων και η αποπομπή τους στην στρατοκρατική τουρκική δικαιοσύνη όπου τους περιμένει ένας νέος Γολγοθάς διώξεων.

Το ίδιο διάστημα, παράλληλα με τις χειραψίες των δύο πρωθυπουργών, ο Ζεκί Γκουρμπούζ, μια μέρα πριν την συνέντευξη για το αίτημα ασύλου του, πληροφορήθηκε ότι κατηγορείται σαν μέλος παράνομης οργάνωσης που δραστηριοποιείται στην Τουρκία και προφυλακίστηκε στις φυλακές Αγίου Στεφάνου στην Πάτρα. Την ίδια μέρα μαζί με τον Ζεκί συνελήφθηκε με τις ίδιες κατηγορίες και ο σύντροφος μας Μπουλέντ Αϊτούντζ, που ζει από το 2002 στην Ελλάδα και του οποίου το ένταλμα σύλληψης, αν και είχε εκδοθεί από την Ιντερπόλ από το 2005, ενεργοποιήθηκε μόλις πρόσφατα.

Είναι προφανές λοιπόν ότι η διακρατική συμφωνία Σαμαρά - Ερντογάν, πέρα από τα οικονομικά και στρατιωτικά προσχήματα, προσανατολίζεται και στην σύναψη κοινών συμφωνιών και στρατηγικής με σκοπό την εξόντωση των αγωνιζόμενων ανθρώπων και στις δύο πλευρές του Αιγαίου. Έτσι το γεγονός ότι η συνάντηση Σαμαρά - Ερντογάν και η δίωξη των δύο συντρόφων συμπίπτουν, μόνο τυχαίο δεν είναι.

Στη συνέχεια, στα τέλη Μαρτίου, πραγματοποιήθηκε η δίκη των δύο συντρόφων στην Πάτρα, όπου αποφασίστηκε ομόφωνα η αθώωσή τους, η αποφυλάκιση του Ζεκί, καθώς και η αναστολή έκδοσής τους στην Τουρκία. Όμως, την επόμενη μέρα, λίγες ώρες πριν την αποφυλάκιση του Ζεκί, ο Άρειος Πάγος αναίρεσε την απόφαση του δικαστηρίου και διέταξε την εκ νέου εκδίκαση της υπόθεσης μέσα στο επόμενο χρονικό διάστημα (2 βδομάδες ως 1 μήνα).

Μετά από όλα αυτά είναι ξεκάθαρη η συνεργασία Ελλάδας Τουρκίας όσον αφορά το ζήτημα της έκδοσης Τούρκων και Κούρδων αγωνιστών στην τουρκική «Δικαιοσύνη», ανοίγοντας έτσι τον δρόμο όχι μόνο για την φυσική εξόντωση προσφύγων και αγωνιστών που διώκονται στην Τουρκία αλλά και για την εντατικοποίηση των διώξεων και όσων άλλων ζουν στην Ελλάδα και διώκονται στις χώρες τους.

Το σκηνικό καταστολής που εφαρμόζεται, βασίζεται ξεκάθαρα στις επιδιώξεις των αφεντικών για την όσο γίνεται μεγαλύτερη αποσταθεροποίηση του πολιτικού τοπίου της Μ. Ανατολής. Αυτό πραγματοποιείται μέσω της αποδυνάμωσης των ριζοσπαστικών πολιτικών δυνάμεων και της δημιουργίας πολιτικών συσχετισμών μέσα στα επιμέρους κοινωνικά πεδία, ευνοϊκών για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους. Την εκμετάλλευση δηλαδή, του φυσικού και κοινωνικού πλούτου της Μ. Ανατολής, για την οποία είναι αναγκαία η καταστολή κάθε οργανωμένης ή αυθόρμητης κοινωνικής αντίστασης.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται και οι προσπάθειες της τουρκικής άρχουσας τάξης να παίξει το ρόλο ενός ισχυρού σταθεροποιητικού παράγοντα της περιοχής, ευνοημένη από τους ισχυρούς λόγω της χρησιμότητας του ρόλου της και διαθέτοντας την αδειοδότηση ή και την βοήθεια στον πόλεμό της με τον «εσωτερικό εχθρό», ως μια αναγκαία συνθήκη στην επίτευξη του ρόλου της. Το τουρκικό κράτος, για να το πετύχει αυτό, εμπλέκεται υπονομευτικά για τα συμφέροντα της συριακής κοινωνίας στον πόλεμο στη Συρία και παράλληλα με τον στρατηγικό σχεδιασμό των Η.Π.Α.. Συγχρόνως επιτίθεται στον κουρδικό λαό αλλά και σε κάθε άλλον πολιτικό αγωνιστή τόσο μέσα όσο, πλέον, και έξω από τα σύνορά της.  Την ίδια στιγμή που στις φυλακές της Τουρκίας βρίσκονται πάνω από 10.000 πολιτικοί κρατούμενοι οι οποίοι κατηγορούνται από το τουρκικό κράτος ως «τρομοκράτες», πιέζει επίμονα εδώ και τρεις δεκαετίες την ελληνική κυβέρνηση να κλείσει την κοινότητα των πολιτικών προσφύγων στο Λαύριο και να παραδώσει πρόσφυγες που βρίσκονται εκεί στην τουρκική δικαιοσύνη.

Από την ελληνική πλευρά, οι διώξεις Κούρδων και Τούρκων αγωνιστών, σχετίζονται με μια συνολική επιλογή της κυβέρνησης σε σχέση με την καταστολή των κοινωνικών κινημάτων και ριζοσπαστικών τάσεων που αναπτύσσονται στον ελλαδικό χώρο. Στην συγκεκριμένη περίπτωση η καταστολή έχει ως στόχο τους πρόσφυγες αγωνιστές και επιδιώκει να τρομοκρατήσει περεταίρω τους υπόλοιπους αγωνιζόμενους ανθρώπους. Εξάλλου μόνο συνολικά μπορεί να ειδωθεί το αντικοινωνικό κρεσέντο καταστολής που έχει εξαπολυθεί απέναντι σε κάθε αδύναμο ή αγωνιζόμενο κοινωνικό κομμάτι, με συστηματικότητα και κατ εξακολούθηση. Από τους μετανάστες στις οροθετικές, από τις καταλήψεις στους απεργούς και από τους κατοίκους στις Σκουριές στους πολιτικούς πρόσφυγες. Μάλλον για την τρικομματική κυβέρνηση και τις ναζιστικές της εφεδρείες το ζητούμενο είναι ποιος είναι ο επόμενος.

Οι πολιτικές διώξεις αυτές, βέβαια, δεν πλήττουν μόνο τους δύο συντρόφους, ούτε γενικότερα τους πρόσφυγες αγωνιστές από την Τουρκία. Πλήττουν συνολικά το ριζοσπαστικό κίνημα στον ελλαδικό χώρο, ιδιαίτερα από την στιγμή που οι ίδιοι είναι κομμάτι αυτού του κινήματος, αλλά και ειδικότερα τους χώρους, τις γειτονιές και τους συντρόφους τους, εκεί δηλαδή όπου υπάρχουμε, ζούμε και αγωνιζόμαστε από κοινού ενάντια στην εκμετάλλευση και τα αφεντικά, με προτάγματα την ισότητα και την ελευθερία.

Οι διώξεις αυτές είναι απότοκα της πολιτικής μιας νέας Ιεράς Συμμαχίας, η οποία εδώ και καιρό συγκροτείται από την ευρωπαϊκή αλλά και γενικότερα την παγκόσμια άρχουσα τάξη, με σκοπό να καταστέλλει τα κοινωνικά κινήματα, να αποτρέψει την ζύμωση που προκύπτει μέσα από τους κοινούς αγώνες μεταξύ των διάφορων επαναστατικών τάσεων, συλλογικοποιήσεων και ανθρώπων, την αγωνιστική σύνδεση της κάθε χώρας με την περιφέρειά της. Οι πολιτικές διώξεις, τα εντάλματα σύλληψης και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Ελλάδα,  τα βασανιστήρια και τα λευκά κελιά (τύπου F) στην Τουρκία αποτελούν την επιφάνια μόνο ενός σχεδίου ολοκληρωτισμού, καταστολής και εξόντωσης των κοινωνικών κινημάτων.

Με λίγα λόγια αυτό που επιθυμούν να καταστείλουν είναι η ουσιαστική διασύνδεση των επιμέρους επαναστατικών υποκειμένων και οι απελευθερωτικές προοπτικές που διανοίγονται μέσω του έμπρακτου ξεπεράσματος των εθνικών διαχωρισμών που πραγματώνει ο διεθνιστικός απελευθερωτικός αγώνας. Επίκαιρος στις σύγχρονες πολυεθνικές και πολυπολιτισμικές μητροπόλεις όσο ποτέ άλλοτε, προκαλεί τόσο τρόμο  στην εξουσία όση ελπίδα μπολιάζει στις καρδιές των αγωνιζόμενων ανθρώπων.

Ο ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΜΠΟΥΛΕΝΤ ΑΪΤΟΥΝΤΖ ΚΑΙ ΖΕΚΙ ΓΚΟΥΡΜΠΟΥΖ

Συνέλευση Κατειλημμένων Προσφυγικών, 04/04/2013

Συνέντευξη του κομμουνιστή Κούρδου φυλακισμένου πολιτικού πρόσφυγα Ζεκί Γκιουρμπούζ

Συνέντευξη του κομμουνιστή Κούρδου φυλακισμένου πολιτικού πρόσφυγα Ζεκί Γκιουρμπούζ

Τρίτη 2 Απριλίου 2013

Σε μια κλωστή κρέμεται η ζωή του Κούρδου κομμουνιστή και πολιτικού αφού σε λίγες μέρες εκδικάζεται η υπόθεση του στον Αρειο Πάγο για το αν εκδοθεί στην Τουρκία, όπου τον περιμένουν απάνθρωπα βασανιστήρια και πολυετή φυλάκιση ή όχι.

Απευθύνουμε έκκληση σε όλους τους φίλους και συντρόφους μας να δημοσιοποιήσουν το θέμα, να δείξουμε την ταξική μας αλληλεγγύη και να αποτρέψουμε αυτό το έγκλημα που σχεδιάζεται. (Διαβάστε εδώ)

Ο σύντροφος Ζεκί Γκιουρμπούζ που κρατείται στη φυλακή της Πάτρας  μας έδωσε συνέντευξη και την παραθέτουμε

- Θα μας εξηγήσεις την περιπέτειά σου;

- O λόγος που βρίσκομαι μέσα στην φυλακή είναι καθαρά πολιτικός. Το δικαστήριο που έγινε και η μεθόδευση της δίκης είχε απόλυτα πολιτικό χρώμα και μεσολάβησε η παρασκηνιακή διαβούλευση μεταξύ κυβερνήσεων Ελλάδας-Τουρκίας.  

Η Τουρκία εμένα και όλους τους πολιτικούς πρόσφυγες μας βλέπει ως στόχους. Το Σύνταγμα των στρατηγών είναι ακόμα σε εφαρμογή και οι φασιστικοί νόμοι συνεχίζουν να υπάρχουν. Το τελευταίο χρονικό διάστημα ενάντια σε εκατοντάδες πολιτικούς πρόσφυγες υπάρχουν εντάλματα συλλήψεων. 

Εγώ είναι ένας απ’ αυτούς. Αυτή τη στιγμή υπάρχει μία επιχείρηση στην Ευρώπη ενάντια στους πολιτικούς πρόσφυγες από Τουρκία και Κουρδιστάν. Χιλιάδες αγωνιστές βρίσκονται στις φυλακές της Τουρκίας για την πολιτική δραστηριότητά τους. Οι περισσότεροι απ’ αυτούς είναι εκλεγμένοι πολιτικοί εκπρόσωποι πολιτικών και κοινωνικών συλλογικοτήτων, μέλη και στελέχη οργανώσεων, βουλευτές, δικηγόροι και δημοσιογράφοι. Οσοι αγωνιστές έχουν συλληφθεί κρατούνται επί χρόνια χωρίς να υπάρχει καν δικογραφία σε βάρος τους.

Εάν στην Τουρκία είσαι αγωνιστής, παλεύεις για να υπάρξουν στοιχειώδη πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα ανά πάσα στιγμή μπορεί το κράτος, χωρίς κανένα στοιχείο, να κατασκευάσει εναντίον σου κατηγορίες και να σε φυλακίσει. 

 Από τα φοιτητικά μου χρόνια έως τώρα ήμουν μέσα στον πολιτικό αγώνα αγωνιζόμενος για τα ανθρώπινα και τα εργατικά δικαιώματα. Στην Τουρκία οι εργάτες δεν είχαν δικαίωμα στην απεργία, οι δημόσιοι υπάλληλοι δεν έχουν δικαίωμα συνδικαλιστικής δραστηριότητας. Μπροστά σ' αυτή την κατάσταση ήμουν ένας απ’ αυτούς που οργανώσαμε αγώνες γι’ αυτά τα δικαιώματα και υπερασπίστηκα τις δημοκρατικές ελευθερίες. 

Υποστήριξα τα δικαιώματα του κουρδικού λαού που ούτε καν αναγνωρίζεται η ύπαρξή του. Υπερασπίστηκα τα δικαιώματα των αλεβιτών και των υπόλοιπων θρησκευτικών μειονοτήτων. Να υποστηρίζεις αυτά στην Τουρκία είναι αρκετά για να σε κατηγορήσει το καθεστώς ότι είσαι μέλος τρομοκρατικής οργάνωσης.

 Για όλα αυτά το καθεστώς με κατηγόρησε, άσκησε ποινικές διώξεις σε βάρος μου και προσπάθησε να εμποδίσει τις δραστηριότητές μου.

Δεν πήγα στο στρατό. Δεν δέχτηκα να πάω στο στρατό γιατί οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις είναι μία υπηρεσία που πολεμά με το λαό της. Πρώτα απ’ όλα γι’ αυτό το λόγο έγινα καταζητούμενος. Δεν μπόρεσα να γίνω μέλος κάποιας οργάνωσης ή συνδικάτο γιατί ήμουν λιποτάκτης. Όμως συνέχισα τις δραστηριότητές μου σε οργανωτικό και πολιτικό επίπεδο. Τελικά δεν μπορούσα άλλο να επιβιώσω στην Τουρκία, έφυγα και ζήτησα πολιτικό άσυλο απ’ την Ελλάδα.

- Τί περιμένεις απ’ την ελληνική κοινή γνώμη;

-Μετά το αίτημα του πολιτικού ασύλου κρατήθηκα μερικές βδομάδες στο αστυνομικό τμήμα. Όταν προχωρούσαν οι διαδικασίες αφέθηκα ελεύθερος. Κάποια στιγμή με ξανακάλεσαν. Πήγα στο προκαθορισμένο ραντεβού με τις αρχές μαζί με τον διερμηνέα Β. Τζομέρτ. Μία μέρα πριν το ραντεβού είχε βγει ένταλμα σύλληψης απ’ την Ιντερπόλ. Γι’ αυτό φυλακίστηκα με απόφαση του δικαστηρίου.Κράτησαν και τον διερμηνέα ο οποίος κατόπιν αφέθηκε ελεύθερος. Δικάστηκα για απέλαση ύστερα από αίτημα της Τουρκίας. Το δικαστήριο αποφάσισε τη μη απέλασή μου. Εκεί που σκεφτόμουν ότι ξαναβρήκα την ελευθερία συνέχισα να κρατούμαι με την απόφαση του εισαγγελέα του Ανωτάτου Δικαστηρίου, να ασκήσει έφεση στην απόφαση  Τώρα υπάρχει το εξής ερώτημα. Παρ΄όλη την απόφαση του δικαστηρίου γιατί με κρατήσανε; Έπρεπε να μπει σε εφαρμογή η απόφαση του δικαστηρίου. Αυτή η κατάσταση δείχνει ότι η παρέμβαση αυτή είναι πολιτική. Τέτοια παρόμοια πράγματα έχουν γίνει και άλλες φορές. Όμως οι κρατούμενοι έχουν αφεθεί ελεύθεροι. Δηλ. είχε μπει σε ισχύ η απόφαση του δικαστηρίου.

Το δικαστήριο πήρε μία σωστή απόφαση. Όμως την ίδια μέρα το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας έχει επικοινωνήσει με τις ελληνικές υπηρεσίες για τη δίκη. Αυτό σημαίνει μία πολιτική παρέμβαση. Η ελληνική δικαιοσύνη και η ελληνική κοινή γνώμη δεν πρέπει να δεχτεί αυτή την κατάσταση. Περιμένω απ’ την δημοκρατική κοινή γνώμη να δείξει την ευαισθησία της. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο εμένα. Αφορά τα δικαιώματα και τις δημοκρατικές ελευθερίες. Αφορά τον διεθνή αγώνα και την αλληλεγγύη.

Ο αγώνας των εργατών και εργαζομένων συνεχίζεται σ’ όλο τον κόσμο και θα συνεχιστεί μέχρι να ζήσουν όλοι οι άνθρωποι ελεύθερα και αδερφικά. Χαιρετίζω θερμά σε όσους και σε όλους που συμπαραστάθηκαν μαζί μου για την ελευθερία μου.

Διαβάστε επίσης την συνέντευξη που πήραμε από την αδελφή του Ναζλί Τοπ

http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2013/04/blog-post_6964.html

Δελτίο τύπου της Κίνησης για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαιώματα της Εποχής μας

Δελτίο τύπου της Κίνησης για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαιώματα της Εποχής μας (ΚΕΔΔΕ)

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΕ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΗΣ ΑΓΚΥΡΑΣ

Το τελευταίο χρονικό διάστημα οι τούρκοι και κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες στη χώρα μας βρίσκονται υπό συνεχείς διώξεις (με συλλήψεις, έρευνες στα σπίτια, προσαγωγές όταν διαμαρτύρονται μπροστά στην τούρκικη πρεσβεία). Η Τουρκία ενεργοποιεί πλήθος εκκρεμούντων σημάτων έκδοσης, ακόμα και για πρόσφυγες που βρίσκονται πάνω από μια δεκαετία στη χώρα μας και που χάρη στο πλήρως αναποτελεσματικό σύστημα χορήγησης ασύλου οι αιτήσεις τους ακόμα εκκρεμούν !
Πρόσφατα στην Πάτρα, το Συμβούλιο Εφετών ομόφωνα και με θετική πρόταση της Εισαγγελέως Εφετών, έκρινε ότι δεν πρέπει να εκδοθούν στην Τουρκία οι  Ζ.Κορμπουζ και Μπ.Κομέρτ, διέταξε να αρθεί η κράτηση του πρώτου και οι περιοριστικοί όροι του δεύτερου. Όπως προέκυψε από την ακροαματική διαδικασία το κατηγορητήριο ήταν διάτρητο και με πολλαπλές αντιφάσεις, οι διώξεις είχαν ασκηθεί λόγω της πολιτικής και συνδικαλιστικής δράσης των εκζητούμενων που είχαν συλληφθεί και βασανισθεί στο παρελθόν στην Τουρκία (και ειδικά για τον Ζ,Κορμπουζ και λόγω της εθνικής, θρησκευτικής, αλλά και οικογενειακής του στοχοποίησης, αφού η μεν αδελφή του είναι ένα σύμβολο αγώνα που ξεσήκωσε διεθνή καμπάνια ενάντια στα βασανιστήρια, ενώ και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του έχουν συλληφθεί και κακοποιηθεί). Κατέστη απόλυτα σαφές ότι υπάρχει άμεσος κίνδυνος εάν εκδοθούν στην Τουρκία να βασανισθούν για να ομολογήσουν τις πράξεις τους.
Ω του θαύματος όμως, την επομένη της απόφασης -προτού μάλιστα καν καθαρογραφεί- ασκήθηκε έφεση από τον Εισαγγελέα Εφετών Πατρών (κατά πλήρη αντίφαση με το γεγονός ότι η Εισαγγελέας Εφετών της έδρας επεσήμανε πόσο διάτρητο είναι το κατηγορητήριο), ο οποίος παρήγγειλε μάλιστα να διατηρηθεί η κράτηση παρά τη σχετική απόφαση του Συμβουλίου!

Αν τα γεγονότα αυτά συνδυασθούν με τις έντονες (δημοσιευμένες) φήμες περί μυστικής συμφωνίας Σαμαρά-Ερντογαν για την έκδοση πολιτικών προσφύγων στην Τουρκία καταλαβαίνει κανείς ότι η ελληνική κυβέρνηση είναι έτοιμη να κουρελιάσει και τη Συνθήκη της Γενεύης, όπως κουρέλιασε το Σύνταγμα και τα δικαιώματα των εργαζομένων στη χώρα μας.
Είναι σαφές ότι δεν συγκινεί την ελληνική κυβέρνηση το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή στην Τουρκία εξελίσσεται ένα όργιο καταπάτησης δικαιωμάτων με τη σύλληψη στη βάση της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας χιλιάδων πολιτών κουρδικής καταγωγής (10.000 τελούν υπό κατηγορία), αλλά και εκατοντάδων Τούρκων συνδικαλιστών στον ιδιωτικό (DISK) και δημόσιο τομέα  (KESK), καθώς και δικηγόρων που έχουν παλέψει για την υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και λαϊκών ελευθεριών.
Ας σημειώσουμε ότι σύλληψη με τον τούρκικο αντιτρομοκρατικό νόμο σημαίνει πολύμηνη κράτηση χωρίς χρονικό όριο, χωρίς δυνατότητα πρόσβασης στη δικογραφία πριν την έναρξη της δίκης (που μπορεί να αρχίσει και δυο χρόνια μετά) και εκδίκαση υποθέσεων από ειδικά δικαστήρια, για τα οποία έχει καταδικασθεί πολλές φορές η Τουρκία από το Δικαστήριο του Στρασβούργου, καθώς -μεταξύ άλλων παραβιάσεων- χρησιμοποιούν ως αποδεικτικό μέσο ομολογίες αποσπασμένες με βασανιστήρια.
Σήμερα, η Τουρκία δέχεται συνεχή πυρά από όλες τις διεθνείς οργανώσεις υπεράσπισης των δικαιωμάτων, πλην όμως αυτά είναι ψιλά γράμματα για την ελληνική κυβέρνηση που μάλλον ατενίζει με θαυμασμό τις κατασταλτικές πρακτικές της άλλης πλευράς του Αιγαίου.
Είναι όμως στοιχειώδες καθήκον όλων μας να καταλύσουμε στην πράξη αυτές τις συμφωνίες, να μην επιτρέψουμε να εκδοθούν οι Τούρκοι και Κούρδοι πολιτικοί πρόσφυγες και να επιβάλλουμε ότι θα τους χορηγηθεί επιτέλους επίσημα πολιτικό άσυλο.

_____________________________________________________________

In the recent weeks, Turkish and Kurdish political refugees in Greece are faced with constant prosecutions (arrests, searches at their homes, detentions when they protest in front of the Turkish Embassy). Turkey is activating several extradiction signals, even for refugees who have been in Greece for over a decade, and whose asylum requests are still pending due to the substantially inefficient system of asylum granting.

In Patra, the Judicial Council of Second Instance in unanimity with the Proecutor has recently judged that Z. Korbuz and B. Komert should not be extradited to Turkey and in addition, it has ordered the cessation of the first refugee’s detention and the removal of the second refugee’s restrictive conditions.

As it came out during the hearing procedure, the indictment was poorly founded and exposed to multiple contradictions, the prosecutions were launched because of the political and syndicalistic activity of the accused, who had been arrested and tortured in Turkey in the past (G. Korbuz in particular was also targeted because of his ethnic and religious beliefs, and his family background, as his sister is a symbolic figure of the struggle that drove an international campaign against tortures, while all the other members of his family have been arrested and abused). It also became very clear that if extradited to Turkey there is an imminent risk of them being tortured in order to confess their deeds.

It is however particularly strange that the day after the taking of this decision – and even before the beginning of the typical procedure for its official publication-, the Prosecutor of Second Instance of Patras filed an appeal against this decision (in absolute contradiction with the fact that the Prosecutor of the hearing had pointed out that the charges were heavily unfounded), and in addition he requested for the continuation of the detention of the one refugee, despite the Judicial Council’s contrary decision on the matter.

Taking into consideration that these facts occurred on a moment when there are persistent rumors referring to a secret agreement being concluded between the two Prime Ministers, Samaras and Erdogan, concerning matters of extradition of political refugees to Turkey, it becomes clear that the Greek government is prompt to violate the Geneva Convention, in the same way it violated the Greek Constitution and dismantled the workers' rights in Greece.

Ιt is evident that the Greek government does not care about the fact that nowadays in Turkey a savage campaign of violation of human rights is being conducted with the arrest, on the basis of the antiterrorist legislation, of thousands of citizens of Kurdish origin (10.000 people are currently faced with charges) and also of hundreds of Turkish syndicalists of the private (DISK) and public (KESK) sector, as well as of lawyers who have been struggling for the defense of democratic rights and people's freedoms.

It is also important to note that if someone is arrested under the Turkish antiterrorism law, he is subject to a long detention with indefinite time limit and with no access to his case file until the beginning of the trial (which could possibly be situated two years later). It might also mean that he is subject to the jurisdiction and judgment of special courts, for the operation of which Turkey has been several times condemned by the European Court of Human Rights in Strasbourg, since these courts make use -inter alia- as means of proof confessions extorted with recourse to tortures.

Today, Turkey is being constantly “under attack” by all international organizations dealing with human rights, but apparently these facts are of minor importance to the Greek government, which probably regards with admiration the suppressive practices of the neighboring country.

It is though our elementary duty to abolish in practice these agreements, to not allow the extradition of any Turkish nor Kurdish political refugee, and to make sure that they are at last officially granted political asylum.

Athens, 30 March 2013

http://ekedde.wordpress.com/2013/03/30/grturk
http://ekedde.wordpress.com/2013/04/01/turkeng/

Ψήφισμα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών για τις συλλήψεις δικηγόρων στην Τουρκία

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΗΝΩΝ
         Ακαδημίας 60, 10679 Αθήνα
             Τηλ. 210-33.98.270, 71

Αθήνα, 26/3/2013

ΨΗΦΙΣΜΑ  ΤΟΥ  ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΘΗΝΩΝ
ΓΙΑ  ΤΙΣ  ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ  ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ  ΣΤΗΝ  ΤΟΥΡΚΙΑ

Στις 18 Ιανουαρίου 2013, το τουρκικό κράτος προχώρησε σε συλλήψεις Δικηγόρων-μελών του CHD στην Κωνσταντινούπολη. Το CHD είναι μια πολυπληθής οργάνωση Δικηγόρων, που αριθμεί περί τα 2500 μέλη, και η οποία αναλαμβάνει την  εκπροσώπηση και υπεράσπιση υποθέσεων κινηματικού χαρακτήρα (εργασιακά, περιβαλλοντικά θέματα, κ.α.). Εκδόθηκαν 18 εντάλματα σύλληψης μεταξύ των οποίων για τον πρόεδρο και την πλειοψηφία των μελών της Εκτελεστική επιτροπής. Από αυτούς κρατούνται 9 (2 δεν συνελήφθησαν ποτέ). Μαζί με τους 26 που κρατούνται ακόμα από την προ διετίας επιχείρηση κατά των Κούρδων Δικηγόρων έχουμε συνολικά 35 Δικηγόρους στις τουρκικές φυλακές.

Λίγες ημέρες μετά τη συγκεκριμένη αστυνομική “επιχείρηση” κατά του CHD, πραγματοποιήθηκαν 119 συλλήψεις μελών της ΚΕSK (δηλαδή της ομοσπονδίας δημοσίων υπαλλήλων) μεταξύ των οποίων ο Γ.Γ. της αντίστοιχης ΟΛΜΕ, ο αντίστοιχος Γ.Γ. της εκεί ΠΟΠ-ΟΤΑ ενώ ο ίδιος ο Πρόεδρος της KESK τελεί υπό κατηγορία.

Από την ίδια τη διαδικασία και τις ερωτήσεις στην ανάκριση - και με δεδομένο ότι πρόσβαση στη δικογραφία δεν έχουν κατ’ εφαρμογή του εκεί αντιτρομοκρατικού νόμου - προκύπτει ότι οι Δικηγόροι συνελήφθησαν γιατί ασχολούνται με υποθέσεις πολιτικού χαρακτήρα. Κατά τη διάρκεια της σύλληψής τους, πέρα από ξυλοδαρμούς, υπέστησαν και υποχρεωτική (με τη βία) λήψη DNA, με αφορμή την οποία ο Ιατρικός Σύλλογος έχει ξεκινήσει διαδικασία πειθαρχικής ανάκρισης για τα μέλη του που συμμετείχαν σε αυτή τη διαδικασία. Πέραν αυτού η αστυνομία κατάσχεσε πολλούς από τους φακέλους των εντολέων τους. Ο Tούρκος Πρωθυπουργός, Ρετζέπ Ταγίπ-Ερντογάν δήλωσε στη Βουλή ότι εάν οι Δικηγόροι υπερασπίζονται τρομοκράτες είναι τρομοκράτες οι ίδιοι.

Συλλαμβάνοντας αυτούς τους Δικηγόρους, το τουρκικό κράτος όχι μόνο τους εμποδίζει να ασκήσουν τα καθήκοντά τους, αλλά εμποδίζει και τους εντολείς τους να εκπροσωπηθούν από Δικηγόρο της επιλογής τους. Αυτό συνιστά παραβίαση του δικαιώματος στη δίκαιη δίκη, όπως κατοχυρώνεται στην ΕΣΔΑ (άρθρο 6§2), αλλά και του άρθρου 1 των Βασικών Αρχών για το ρόλο του Δικηγόρου που έχουν υιοθετήσει τα Ηνωμένα Έθνη. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 18 των ίδιων Βασικών Αρχών, οι Δικηγόροι δεν πρέπει να ταυτίζονται με τους πελάτες τους ή με τις υποθέσεις των πελατών τους ως αποτέλεσμα της άσκησης των καθηκόντων τους.

Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών καταγγέλλει και καταδικάζει την σύλληψη και κάθε ενέργεια που στόχο έχει την τρομοκράτηση των Δικηγόρων και του λαού της Τουρκίας· δηλώνει τη συμπαράστασή του στους διωκόμενους Δικηγόρους και απαιτεί την άμεση απελευθέρωσή τους.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ Δ. ΑΔΑΜΟΠΟΥΛΟΣ                      ΜΙΧΑΛΗΣ ΕΠΑΜ. ΖΑΦΕΙΡΟΠΟΥΛΟΣ

_____________________________________________________________________

RESOLUTION OF THE ATHENS BAR ASSOCIATION

ON THE ARRESTED LAWYERS IN TURKEY

On January 18, 2013, the Turkish government proceeded to arrest several laywers-CHD members in Istanbul. CHD is a large lawyers association of approximately 2500 members who take up the representation and defense of social protest cases (incl. labour, environment, etc.) 18 arrest warrants were issued including the president and the majority of the executive committee members. Nine of these people are detained in custody (2 were never arrested). If added to the 26 still detained in custody since the operation against Kurdish lawyers two years ago, this makes 35 lawyers held in Turkish prisons.  

Only a few days following the latest police “operation” against the CHD, 119 ΚΕSK (federation of civil servants) members were arrested, among whom the General Secretary of the Turkish equivalent of the Federation of Secondary School Teachers, the General Secretary of the Turkish equivalent of the National Federation of Personnel in Local Government whereas the KESK President himself is persecuted.

From the procedure and the sort of questions asked in the interrogation (the anti-terrorist legislation there does not give access to the case brief) it can be concluded that these lawyers were arrested because they take up cases of political nature. During the arrests, in addition to beating they were subject to forced DNA sampling (a disciplinary inquiry was ordered by the Medical Association for members who participated in the operation). Furthermore, the police seized many of their clients’ files. Turkish Prime Minister said in Parliament that if lawyers defend terrorists, they are terrorists themselves.

By arresting these lawyers the Turkish State not only prevents them from exercising their duties but also denies their clients the right to be represented by a lawyer of their choice. Both acts are a violation of human rights, under the European Convention of Human Rights Art. 6, Para 2, c, as well as the UN Basic Principles on the Role of Lawyers, Article 1.” Furthermore Article 18 of the basic principles state that Lawyers shall not be identified with their clients or their clients' causes as a result of discharging their functions.

The Athens Bar Association denounces and condemns the arrests, as well as any action aimed to terrorize lawyers and the Turkish people. The Athens Bar Association proclaims its solidarity to the persecuted lawyers and calls for their immediate release.

www.dsa.gr